Abstracten

Abstracten
In mijn atelier zijn abstracte schilderijen van een imaginaire reis te bekijken. U kunt mee op een reis in een achteraf land dat artistiek beetje bij beetje moet worden ontgonnen, en waarin gevoelens en emoties zijn verborgen. Mijn werk is ruimtelijk opgezet en hoewel het gebruik van kleuren heel erg beperkt; toch coloristisch. Rust en balans zijn kernwoorden van dit minimalistisch ogende werk.

Alle abstracten zijn geschilderd op linnen van een zware kwaliteit en gespannen op aluminium/houten ramen. De gebruikte materialen zijn meestal acryl of olieverf, soms vermengd en/of ondersteund met materie-achtige elementen.

Er is laag over laag geschilderd; er wordt veel verborgen, verstopt. Af en toe is er wat weggepoetst; vluchtig gewerkt en komen onderliggende lagen als nauwelijks geheelde wonden naar boven, als littekens op een ziel. Als rode draad lopen er, schijnbaar doelloos, draden door het doek. Soms een enkele lijn; zonder begin, zonder eind. Dan weer met elkaar verbonden, als kader zelfs. Ik stel me kwetsbaar op door de confrontatie met mijn innerlijk op het doek weer te geven, maar het kost ook durf en tijd om een stukje in het achterland mee te reizen. De doeken hebben bewust geen titels. De ene reiziger is immers de andere niet. Wat de een als prettig ervaart, voelt voor de ander misschien wel bedreigend en wat de ander disharmonisch vindt, kan de een wel als “in balans” ervaren. Hoe dan ook; mijn achterland is voor veel mensen het achterland en in wezen universeel.

HET ACHTERLAND
Het achterland; is dat het land dat ik letterlijk achter me heb gelaten? Is het de provincie met zijn ogenschijnlijke incomplexiteit? Of is het een land dat ergens achter ligt en moet ik er nog naar toe?

Stel je bent een treinreiziger; onderweg op een eindeloze reis zit je alleen in een treincoupe. De schemering gaat langzaam over in de duisternis en in de ramen zijn spiegelingen van stille en bewegende beelden. Het is prettig ‘s nachts te reizen want je word door niets gestoord. Er is niet veel afleiding van overbodige details want in het duister zie je die niet. In het zwarte landschap is veel verborgen en onzichtbaar.
Onderweg door dit achterland heb je de tijd je route te bepalen, gedeeltelijk weliswaar want het spoortraject is een vast gegeven. Misschien beland je op een zij- of dwaalspoor, maar ergens is er altijd een station waar je in het spaarzame licht kunt lezen waar je bent.