Kunstboek

WIT LOOD ROOD

2005-2006
De teksten voorafgaand aan de afbeeldingen ( behalve de 1ste 3> titel, en voorwoorden) behoren bij die afbeelding.

Klik voor vergrotingen op de afbeelding en/of tekst
Wit Lood Rood bestaat uit 22 bijelkaar horende schilderijtjes ( inclusief lijst 23×23). het is dus een “boek aan de muur’.

Recencie n.a.v. kunstboek WIT LOOD ROOD door Suzanne Duif ( 1ste graads docente academie)

Het tentoonstellen van je werk, je beeldend proces is een kwetsbaar gegeven. Het wekt gevoelens en emoties. Dit werkt voor zowel de toeschouwers als de maker zo. Waar je je als beeldend kunstenaar wel heel bewust van wordt is dat het werk vooral toch van zichzelf is. Het eerste autonome gegeven, het zend een bericht de buitenwereld in, het wekt filosofische problemen op.

Mariëtte Blom is hier veel mee bezig. Is dit narcistisch? Is het een contradictie? Ze stelt vragen, steeds maar vragen, en het antwoord…..kijk zelf maar.

Mensen hebben er vaak plezier in om hun aangeboren en/of aangeleerde bekwaamheden tot ontplooiing te brengen, en dat plezier neemt toe naarmate de complexiteit ervan toeneemt. Processen zijn soms pijnlijk door een gebrek aan inzicht op dat/het moment. Hij of zij heeft best in de gaten waar zijn/haar betoog rammelt en hoe gammel de constructie soms nog is die men de kijker voortovert. Tast de zelfkritiek de lol aan; een ontevreden Socrates?

Wij kijken ernaar en zien slechts een kant van de zaak maar de maker kent beide zijden. Trots en schaamte maken een mens afhankelijk van het oordeel van anderen. Een vrij mens denkt niet aan wat anderen van hem denken. Eer zoeken is eer doen toekomen. Meer eer dan hem toekomt ontaard in eerzuchtigheid; eer die onverschillig laat ontaard in eerloosheid, terwijl op goede gronden geprezen wordt. Laten we het hebben over Wit Lood en Rood met trots. Lees maar eens en kijk geduldig naar de beelden. Het onderbewustzijn en de recensies spreken voor zich.